Πληρεξούσιο

Το πληρεξούσιο είναι η συμβολαιογραφική πράξη με την οποία ένα πρόσωπο (ο εντολέας) εξουσιοδοτεί ένα άλλο ή άλλα πρόσωπα (εντολοδόχοι) να το εκπροσωπούν από κοινού ή χωριστά και να επιχειρούν στο όνομά του ορισμένη πράξη μέσα στα όρια των εντολών που τους έχει παράσχει.
Με το γενικό πληρεξούσιο έγγραφο παρέχεται στον εντολοδόχο ευρεία δυνατότητα δράσης.
Με το ειδικό πληρεξούσιο έγγραφο η εξουσία του αντιπροσώπου περιορίζεται σε συγκεκριμένες πράξεις, οι οποίες καθορίζονται ρητά.
Η πληρεξουσιότητα παύει με τον θάνατο ή τη δικαιοπρακτική ανικανότητα αυτού που έδωσε ή αυτού που έλαβε την πληρεξουσιότητα, εφόσον δεν συνάγεται το αντίθετο.
Επίσης, η πληρεξουσιότητα, εφόσον δεν συνάγεται το αντίθετο, παύει από τη στιγμή που περατώθηκε η έννομη σχέση στην οποία στηρίζεται.
Το πληρεξούσιο ανακαλείται από τον εντολέα οποτεδήποτε με συμβολαιογραφική πράξη ανάκλησης αυτού, για την οποία πρέπει να λάβουν γνώση και οι εντολοδόχοι.
Αξίζει να σημειωθεί ότι το πληρεξούσιο μπορεί να οριστεί ανέκκλητο μόνο στην περίπτωση που αφορά το συμφέρον του εντολοδόχου.

Σύμφωνα με την αρ. πρωτ. ΔΙΣΚΠΟ/Φ.18/25014(ΠΕ)/11-02-2013 με θέμα «Παροχή διευκρινίσεων σχετικά με την αποδοχή ή μη αλλοδαπών συμβολαιογραφικών πληρεξούσιων εγγράφων», αναφέρεται ότι: «προκειμένου να γίνει δεκτό στην Ελλάδα πληρεξούσιο, το οποίο έχει καταρτισθεί στην αλλοδαπή και σύμφωνα ως προς τον τύπο με το δίκαιο της πολιτείας στην οποία καταρτίσθηκε, εάν μεν η πολιτεία όπου καταρτίσθηκε το πληρεξούσιο έχει προσχωρήσει στην Σύμβαση της Χάγης του 1960, η οποία κυρώθηκε με τον Ν. 1497/1984, πρέπει να φέρει την προβλεπόμενη από το νόμο αυτό επισημείωση (APOSTILLE), άλλως τη θεώρηση του Έλληνα Προξένου».
Συνεπώς, οι Διοικητικές Αρχές και τα ΚΕΠ της Χώρας οφείλουν να αποδέχονται τα πληρεξούσια έγγραφα που έχουν συνταχθεί στην αλλοδαπή, εφόσον πληρούν τις, κατά τα ανωτέρω, προϋποθέσεις.

 

Advertisements